Artikel: webchair op Het Palet
Bron: PC55 (week 47)

We zouden ons geen leven meer voor kunnen stellen zonder techniek. Met één druk op de knop kunt u de hele wereld bekijken. Post is sneller bij de geadresseerde dan u met uw ogen kunt knipperen. De ontwikkelingen gaan snel en lijken elkaar steeds in te halen. Het mooiste is als techniek op een heel praktische manier ingezet kan worden. Op basisschool Het Palet bijvoorbeeld. In groep 8 zit Brian en hij is ernstig ziek. Zo ziek
dat hij maar zelden naar school kan. Toch kan hij contact onderhouden met zijn klasgenoten. Door een  zogenaamde Webchair. Wat dat is leggen juf Angela en haar klas precies uit.

Klassecontact
Toen duidelijk werd dat Brian heel erg vaak niet naar school zou kunnen, werd naar mogelijkheden gezocht om hem toch onderwijs te kunnen geven en het contact met de klas niet te verliezen. Natuurlijk: zijn vrienden  komen regelmatig bij hem op bezoek maar toch het gevoel van ín de klas zijn is belangrijk. Intern begeleidster Karin van de Ven van Het Palet vertelt: “In het ziekenhuis wordt meteen gekeken naar de mogelijkheden om een kind onderwijs te kunnen geven. De consulent in het ziekenhuis neemt contact op met de consulent Onderwijsondersteuning Zieke Leerling Midden en Zuid Brabant. Die organisatie werkt voor Fontys fydes, Giralis groep de Kempen en OCGH advies. De Consulente Zieke leerling heeft contact gelegd met ‘KlasseContact’; dat is weer een samenwerking tussen KPN en Ziezon (Ziek zijn en Onderwijs). KlasseContact heeft de zogenaamde Webchair geleverd waarmee Brian toch in de klas kan zijn.”

Zicht op de klas
Het principe van de Webchair is eigenlijk heel eenvoudig: een beeldscherm, een geavanceerde webcam en specifieke software die de camera bestuurt. Angela van den Boomen: “De camera en het beeldscherm zijn op een bureaustoel gemonteerd waardoor de Webchair makkelijk verplaatsbaar is. Meestal staat de stoel achter in de klas met zicht op de hele klas. Als de leerlingen in groepjes gaan werken dan schuiven we de stoel bij het groepje. Brian logt thuis in en kan ons zien en natuurlijk met ons praten.” Het is niet nodig dat de juf op één en dezelfde plek blijft staan. “Nee, ik houd Brian ook wel voor de gek, hoor”, lacht juf Angela, “Dan ga ik gauw buiten beeld staan en roep in de microfoon ‘Zoek me dan’. Hij wordt steeds handiger met de camera, hij vindt me altijd.” Er zit volgens Angela één nadeel aan het hele systeem: “Ik kan geen jurken meer dragen want dan heb ik geen mogelijkheid om het kastje van de microfoon op te hangen.”

Specialisten
Er zijn slechts twee leerlingen, buddies, in de klas die de Webchair aan mogen raken: Sem en Tijmen, ‘toevallig’ Brian’s vrienden. Zij hebben de uitleg gekregen, weten welk kabeltje waar ingestoken moet worden en zetten elke dag de stoel op hun plaats. Sem: “Het is een kei-dure stoel, die moet elke nacht achter slot en grendel, wij zorgen er elke dag voor dat de stoel klaar staat als Brian wil inloggen.” Bij Brian thuis staat een laptop met dezelfde software als op school. Zodra Brian inlogt, verschijnt zijn gezicht op het beeldscherm in de klas. Tijmen: “Dat is wel grappig want soms zien we ineens zijn oma in beeld, dan wil zij even kijken hoe het werkt of zo.” Angela vult aan: “We hebben het een keer gedaan dat Brian op school was en zijn vader thuis bleef en inlogde; zo kon Brian zien wat wij in de klas zien als hij thuis zit.” Overigens krijgt Brian ook nog les van twee onderwijzers: meester Jeff Sparidans en meester Ad Bastiaanse gaan thuis uitleg geven en Brian helpen om hem klaar te stomen voor het voortgezet onderwijs. Dit is ook tot stand gebracht door de consulente Onderwijsondersteuning Zieke leerling waar meester Jeff en meester Ad zijn aangesloten als vrijwilliger.

Nationale wedstrijd
De ouders van Brian zijn maar wat blij met de Webchair. Vader Rob: “contact en ontwikkeling is voor iedereen van belang en dat geldt ook voor zieke leerlingen. School is voor het zieke kind een houvast met het vertrouwde leven van vóór de ziekte. Bezig zijn met schooltaken geeft afleiding en biedt regelmaat in een onzekere periode. KPN, die het Webchair project sponsort, gaat daarbij ook nog een stap verder.” Moeder Marieta vult aan: “Vanaf 22 november doet de klas van Brian mee aan een online wedstrijd waaraan alle ‘KlasseContact-kinderen’ in Nederland deel kunnen nemen. Het winnende kind en zijn schoolklas zullen verrast worden door een optreden van een bekende artiest. De overige klassen met ‘KlasseContact-kinderen’ zullen dit  optreden via internet kunnen bekijken. Verder ontvangen alle ‘KlasseContact-kinderen’ in Nederland en hun klasgenoten op donderdag 15 december een leuk kerstpakket op school met hun klas, thuis of in het  ziekenhuis. Alle kerstpakketten worden verzorgd door vrijwilligers van KPN die op deze dag bij alle scholen in het land en bij de kinderen thuis of in het ziekenhuis langsgaan. Op die dag, georganiseerd door EDventure (coördinator project KlasseContact) en het KPN Mooiste Contact Fonds, wordt ook de winnaar van de wedstrijd bekendgemaakt. Het doel is om de zieke kinderen zich hiermee even ‘de held van de klas’ te laten voelen.”

Contact onderhouden
Voor een ziek kind dat veel school mist, is het belangrijk het contact met de vriendjes en klasgenoten niet te missen. “Daar is de webchair natuurlijk een fantastisch hulpmiddel voor”, legt Angela uit, “Maar we houden op meer manieren contact. Ik ga zelf elke week met twee klasgenoten van Brian op huisbezoek. Ik praat even met de ouders over de voortgang en de leerlingen spelen ondertussen met Brian. We maken in de klas elke week een klassenkrant; met elke week een wisselende redactie. Een soort PC55 maar dan heel in het klein. En volledig ongecensureerd, hè. Alles mag in de krant; wat er gebeurd is in de klas, welke verkeringen er zijn of juist niet meer. Dat de juf iets ‘stoms’ heeft gedaan maar ook waar bijvoorbeeld de aardrijkskundeles over
ging. Het is de krant van de leerlingen, zij zijn er de baas over. Maandag na school gaat de redactie van die week, de krant zelf bezorgen bij Brian. Op deze manier houdt Brian zijn plek en wordt hij geen ‘vreemde’ in zijn eigen klas.” 

Aanpassen
De Webchair is tot op heden nog niet heel vaak gebruikt omdat Brian erg vaak naar het ziekenhuis moet. Angela: “We zijn heel blij dat we de mogelijkheid van de Webchair hebben; er zijn er maar 150 van in  Nederland. Er is een wachtlijst van minimaal 8 weken. We hebben de regel gemaakt dat Brian áltijd kan  inloggen, dat wij ons dagprogramma op hem aanpassen. Soms hebben we echter gym of handvaardigheid en daarvoor moeten we de klas uit. Mocht het zo zijn dat Brian dan net in wil loggen, dan verzetten wij onze gymles. Er zijn altijd flexibele collega’s die met onze klas willen ruilen. En als dat echt een keer niet kan, dan blijft er één leerling achter in de klas die dan samen met Brian aan een opdracht kan werken. Het is zo mooi om te zien dat als Brian ingelogd is als de bel gaat, de meeste klasgenoten nog even dag zeggen in de
camera of met hem af proberen te spreken. Ze hebben écht het gevoel dat hij er helemaal bij is en dat is ook precies de bedoeling.”

www.webchair.com